अपंग
![अपंग](https://kidsstorymarathi.in/wp-content/uploads/2024/02/अपंग.jpg)
शारीरिक कमतरतेला अपंगत्वाचा दर्जा दिला जातो पण प्रत्यक्षात केवळ शारीरिक कमतरताच अपंगत्व सिद्ध करू शकतात. चला, ही वस्तुस्थिती समजून घेण्यासाठी, एका अद्भुत कथेकडे जाऊया. रोहित हा त्याच्या वडिलांचा एकुलता एक मुलगा होता पण पोषक तत्वांच्या कमतरतेमुळे रोहितचे शरीर लहानपणापासूनच अशक्त झाले होते त्यामुळे त्याचे हात पाय काम करणे बंद झाले होते.
रोहितच्या वडिलांनी मर्यादित उत्पन्न असूनही त्याला बरे करण्यासाठी मोठमोठ्या हॉस्पिटलमध्ये उपचार करून घेतले, पण सगळीकडे त्याची निराशा झाली. रोहितच्या वाढत्या वयाबरोबर त्याची असहायताही वाढत होती. रोहित आता 10 वर्षांचा झाला होता. तो घरी बसून ऑनलाइन माध्यमातून अभ्यास करत असे. एके दिवशी रोहितने त्याच्या खोलीत पाणी आणण्याचा प्रयत्न केला पण तो बेडवरून खाली पडला.
खाली पडताच रोहितने वडिलांना हाक मारली. त्याचे वडील बाहेरच्या खोलीत बसून वर्तमानपत्र वाचत होते. रोहितचा आवाज ऐकून तो खोलीत धावला. आपला मुलगा जमिनीवर पडलेला पाहून तो घाबरला. तो लगेच तिला उचलून झोपवतो. जमिनीवर पडल्यामुळे रोहित घाबरतो, त्यामुळे त्याच्या हृदयाचे ठोके वाढतात पण रोहितचे वडील त्याला प्रेमाने सांभाळून झोपवतात. आपल्या मुलाच्या प्रकृतीबद्दल त्यांना वाईट वाटले पण त्याला त्याच्या शारीरिक व्यंगातून बाहेर काढता आले नाही.
एके दिवशी, रोहितचे वडील त्याला शहरातील सर्वात मोठ्या बागेत फिरायला घेऊन जातात. रोहित वडिलांसोबत व्हील चेअरवर बसून बागेत फिरत होता. त्याच क्षणी, एक माणूस त्याच्या वैयक्तिक सुरक्षा दलासह तेथे प्रवेश करतो. हे पाहून रोहितच्या वडिलांना आश्चर्य वाटले कारण रोहितप्रमाणेच ती व्यक्तीही दोन्ही हात आणि पायांनी अपंग होती, पण त्याच्याकडे पाहून आपल्या अपंगत्वाचा अभिमान वाटत होता. मोठ्या आनंदाने हसत तो व्हील चेअरवर बसून हिंडत होता.
रोहितच्या वडिलांनी पहिल्यांदाच एका अपंग व्यक्तीला एवढा आनंद झालेला पाहिला होता. तो त्याच्या मुलाला घेऊन त्याच्यापर्यंत पोहोचतो, पण त्या माणसाचे सुरक्षा रक्षक रोहितच्या वडिलांना त्याच्या जवळ येण्यापासून रोखतात. वास्तविक, ती व्यक्ती अंतराळ वैज्ञानिक होती ज्याने इतक्या लहान वयात इतकं यश मिळवलं होतं जे सामान्य माणसाच्या कल्पनेपलीकडचं होतं. रोहितच्या वडिलांच्या आग्रहाला न जुमानता सुरक्षा कर्मचारी त्याला वैज्ञानिकाला भेटण्यापासून रोखतात.
रोहितच्या वडिलांना वाटू लागले की, “ही व्यक्ती आपल्या मुलाचा मार्गदर्शक होऊ शकते.” घरी परतताच तो इंटरनेटवर त्या शास्त्रज्ञाची माहिती गोळा करतो. तेव्हा त्यांना कळते की, “तो इथे फक्त काही दिवसांसाठी आला आहे आणि त्यानंतर तो परदेशात परत येईल.” त्याच शास्त्रज्ञाला पुन्हा भेटण्याच्या प्रयत्नात रोहितचे वडील त्याच्या बंगल्यावर पोहोचतात पण तिथेही त्याच्यासोबत असेच घडते.
Read Also – Top 10 Moral Stories In Marathi
शास्त्रज्ञांच्या सुरक्षेच्या कारणास्तव त्यांना तेथूनही रिकाम्या हाताने परतावे लागले आहे. दोन्ही वेळा अयशस्वी झाल्यानंतर त्यांनी ठरवलं की त्या शास्त्रज्ञाला भेटायचं तर काही ओळख वापरायची, पण त्या शास्त्रज्ञापर्यंत पोहोचणं इतकं सोपं नव्हतं. नशिबाने पुन्हा एकदा रोहितच्या वडिलांना भेटण्याची संधी दिली. तो वर्तमानपत्र वाचत होता. त्याच वेळी, त्यांना एका लेखाद्वारे कळले की आज रात्री शास्त्रज्ञ परदेशात रवाना होणार आहेत आणि वर्षभरानंतरच परत येतील. रोहितच्या वडिलांसाठी ही शेवटची संधी होती.
त्याने ठरवले, “काहीही झाले तरी तो तिच्यासोबत राहील.” त्याला भेटण्यासाठी त्याने आपली मुदत ठेव मोडली आणि ज्या विमानात शास्त्रज्ञ जायचे होते त्याच विमानाचे तिकीट विकत घेतले. रात्र पडताच ते मुलासह विमानतळावर पोहोचले. सर्व स्क्रिनिंग प्रक्रिया पार पाडल्यानंतर, विमानाच्या आत पोहोचताच, त्याला कळले की शास्त्रज्ञ या विमानात आले नव्हते कारण, त्यांच्या कार्यक्रमाला उशीर झाल्यामुळे, त्यांचे या फ्लाइटचे उड्डाण रद्द करण्यात आले होते. आणि आता , तो पुढच्या फ्लाइटला जाईल.”
हे ऐकून रोहितचे वडील घाबरले कारण त्यांनी आपली सर्व बचत फक्त एका भेटीसाठी वाया घालवली होती आणि आता त्याचे सर्व पर्याय बंद झाले होते. घाईघाईत तो आपल्या मुलासोबत विमानातून बाहेर पडतो पण अचानक तोच शास्त्रज्ञ गेटवर येताना दिसतो. शास्त्रज्ञाला पाहताच रोहितच्या वडिलांच्या डोळ्यात आशेचा किरण चमकू लागतो. तो त्याच्या दिशेने धावतो पण विमानतळावर उपस्थित सुरक्षा कर्मचाऱ्यांनी त्याला वैज्ञानिकाच्या दिशेने जाताना पाहून त्याला पकडले.
शास्त्रज्ञाने आपल्या अपंग मुलाला आपल्यासोबत पाहून सुरक्षा कर्मचाऱ्यांना त्याला सोडण्यास सांगितले आणि त्याला आपल्याकडे बोलावले. रोहितचे वडील आपल्या मुलासह त्याच्याकडे जातात आणि रडायला लागतात आणि त्याच्यासमोर हात जोडून म्हणतात, “माझ्या मुलाचा जीव तुझ्या हातात आहे. मला तुझ्याकडून जाणून घ्यायचे आहे, तू तुझ्या असहायतेला तुझ्या ताकदीत कसे बदललेस.”
Read Also – Cute Dogs Drawings || Cute Dogs Drawings Easy || Dogs Drawings
त्या शास्त्रज्ञाने रोहितकडे काळजीपूर्वक पाहिले आणि म्हणाले, “मला हा मुलगा अपंग दिसत नाही. तू ते का पाहतोस?” रोहितचे वडील म्हणाले, “तू गंमत करत आहेस का? तुला दिसत नाही का, माझ्या मुलाची असहायता व्हील चेअरवर स्पष्टपणे दिसत आहे. शास्त्रज्ञाने त्यांना समजावून सांगितले की, “शरीर हे फक्त एक माध्यम आहे.
खरी शक्ती ज्ञानामध्ये असते आणि योग्य दिशेने वापरल्यास हे ज्ञान शारीरिक अपंगत्वापेक्षा जास्त असते. आजच्या जगात शरीराने केलेल्या कामाला किंमत नाही हे समजून घ्यायला हवे. माणसाला आपल्या मनाची किंमत समजली तर तो परिपूर्ण शरीर नसतानाही अकल्पनीय काम करू शकतो.
रोहितचे वडील शास्त्रज्ञ काय म्हणत आहेत हे काळजीपूर्वक समजून घेण्याचा प्रयत्न करत होते, परंतु काही गोष्टी आहेत ज्या समजून घेण्यासाठी आध्यात्मिक ज्ञान आवश्यक आहे. शास्त्रज्ञाने आपल्या यशाचे श्रेय जगभरातील उत्तम पुस्तके वाचण्यास दिले. ज्याद्वारे शास्त्रज्ञाला वैज्ञानिक बनण्याची प्रेरणा मिळाली. रोहितच्या वडिलांना त्याचं उत्तर मिळालं होतं आणि आता ते आपल्या मुलाचं अपंगत्व ज्ञानाने दूर करण्याच्या तयारीत होते.